درود بر دوستان نازنینم....من با تمام وجود بر گشتم...تا از همه ی یارالنی که تنهایم نگذاشتند سپاس گزاری


کنم و به همه دوستان چه آن ها که به یادم بودند و با نوشته های زیبایشان دل گرمیم میدادند ...


و آن هاییکه دوستان مهربانم هستند و از خودم گرفتار تر بودند ...من عاشق همه ی شما هستم.


دیگر گویی به سرزمینی پای میگذاشتم که مدتها ندیده بودمش...درین هنگامه نبودن


با گوشی سری میزدم ...و  میرفتم....


ای کاش سرارسر دنیا و همه ی زندگی در اصل همین دوستی های مجازی و زیبای ما بود...


ای کاش سردی نبود...دشمنی نبود..غرور نبود..تنهایی نبود....هر چی بود فقط خوشی و شادی 


بود ....دنیا برای همین بر پا شد ...پس چرا ..جز این است....؟؟؟؟


اینک این منم....خسته ...ولی دلتنگ همین مکان به اصطلاح مجازی....


خسته بودنم مهم نیست ....با شما جانی تازه خواهم گرفت...شاید


شروعی دیگر است...شاید.....پس فقط بگویم دوستتان دارم دوستان 


نازنین و بی همتایم......