من گر سخن گویم ز دل آوای غم سر میدهم
 باز این دل سودایی ام از غصه پر پر میشود
ای غم برو خانه مکن این دل که جای تو نبود
خندان بود شادمان بود نالان نبود
ای دل دگر بس کن تو این نجوای غمناک را
آواز شادی سر بده دیگر سبک بال بیا