الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد مرا روزی مباد آندم که بی یاد تو بنشینم
شاید من زیاد احساس .....میکنم.!ولی این اندازه قدرت دارم که بفهمم حس واقعی عشق با احساساتی شدن و تلقین خیلی فرق داره..
اون حسی که من حس میکنم احساسات ساده و زودگذر وتلقین نیست،من واقعا دوستش دارم واقعا عاشقشم ونمیدانم این عشق چرا حالا آمد اما عشق وقت نمیشناسدزمان وسن وسال ندارد و می آیدو دربدرت میکند!
دراین میان این مهم است که بتوانیم تصمیم درست بگیریم و خطایی از ما سر نزند. ولی چه خطایی؟؟؟
آخر مگر عشق هم خطاست؟
ای نگاهت نخی از مخمل وابریشم
چند وقت است که هرشب به تو می اندیشم
به تو آری،به تو یعنی به همان منظر دور،
به همان سبز صمیمی،به همان باغ بلور،
به همان سایه،همان وهم،همان تصویری
که سراغش ز غزلهای خودم میگیری؟
به تبسم،به تکلم،به دلآرایی تو
به خموشی۷به تماشا،به شکیبایی تو
به نفسهای تو در سایه ی سنگین سکوت
به سخنهای توبالهجه ی شیرین سکوت
به همان زل زدن از فاصله دور به هم
یعنی آن شیوه ی فهماندن منظور به هم
شبحی چند شب است آفت جانم شده است
اول اسم کسی ورد زبانم شده است
در من انگار کسی در پی انکار من است
یکنفر مثل خودم عاشق دیدار من است
یک نفر ساده چنان ساده که از سادگیش
میشود یکشبه پی برد به دلدادگیش یک نفر سبز،
چنان سبز که از سرسبزی اش
میتوان پل زد از احساس خدا تا دل خویش
راستی ؟؟/.....این شبح هرشبه تصویر تو نیست؟
من درین سرزمین ..گم شده ام دیگر