ایمانم به ..دوستی 

فریبی بود 

خودم را میفریفتم  که دوستانی دارم

نادان تر ازین 

دیگر خود را نمیشناسم من

دست مرا کوتاه کردند

شکستند قلبم

و اینک میگویند بخند


میخندم به ساده لوحی ام


آخر هنوز دوستی را دوست میدارم