جانانه

الان و اين ساعت، تنها و بيدار و كلافه حتي نميدانم چه كنم؟!گفتم تنهايي!!!! نه ؛ ياروهمراه هميشگيم ! سردرد باوفا هم با منه!!!! 

اين بينهايت جالبه!!!! 

دلم ميخواد داد بزنم چرا خوابم نميبره؟؟؟؟ ساعت شش هم بايد بيدار بشم و ......

فكر كنم ديوونه شدم چون نميدونم اينا چيه دارم مينويسم ، يعني آخه اينم ميشه گفت بهش پُست نويسي؟؟؟؟

حس ميكنم خودم ، خودمو دست انداختم! خنده داره، نه؟

يك دفعه ياد شعري افتادم : بوي جوي موليان آيد همي/ ياد يارمهربان آيد همي! از رودكيه اين شعر 

ولي من بدجور حسّه خفگي كردم با اين شعر! يار مهربان؟ خوش بحال رودكي كه مهرباني يار را ديد

اگه  الان بود ميسرود : ياديار ناسپاسِ بيوفايِ نامهربان آيد همي تا به ابددددددددد!!!!

واي ازين بغض كه نه ميره و نه ميتركه !!! فقط گلومو فشار ميده كه يادم نره چي كشيدم و چي ميكشم

ديگه ...... آه ... ديگه بس كن زهرا اينهمه پرت گويي و پرت نويسي!!!!!!  ذهنم داره فرياد ميزنه بسه بسه بسه........